بررسي آموزش از طريق بازي و معايب و محاسن آن

با توجه به اينكه انتخاب روش تدريس مناسب توسط معلم، از اهميت بالايي برخوردار است و در يادگيري دانش آموزان به طور مستقيم تاثير مي گذارد در اين مقاله روش تدريس مبتني بر بازي و اهميت بازي از منظر رشد شناختي دانش آموزان را بررسي كرده ايم. طبق نظريه ي پياژه بازي در رشد كودك و كاركردهاي هوش وي نقش بسيار مهمي دارد؛ و طبق نظريه ي فرويد كودكان از طريق بازي كردن مي توانند تجربه ي حضور در موقعيت هاي مختلف زندگي را كسب كنند و توانايي مقابله با مشكلات را به دست بياورند. بازي نه تنها يادگيري را تسهيل مي كند بلكه باعث تقويت مهارت هاي كودكان نيز مي شود. كودكان از طريق بازي رقابت سالم با هم كلاسي هاي خود را تجربه مي كنند و همكاري و از خودگذشتگي را ياد مي گيرند. بازي باعث مي شود دانش آموزان با علاقه ي بيشتري در كلاس درس حاضر شوند و در كلاس درس مشاركت فعال داشته باشند. البته استفاده از اين روش تدريس معايبي نيز دارد چون طراحي بازي مناسب با محتواي درسي، به زمان تقريبا زياد و امكاناتي نياز دارد؛ كه معلم با برنامه ريزي و استفاده از امكانات موجود مي تواند مشكلات را كمتر كند.