بررسي عوامل بستر ساز تعاملات اجتماعي در طراحي دانشكده معماري

نبود كارگاه ها و كلاس هاي مناسب منجر به عدم ارتباط بين دانشجويان و اساتيد شده است؛ بنابراين ايجاد فضاهايي از طريق شناخت محيط و كالبد كه بر رفتار دانشجو به صورت غير مستقيم و مستقيم تاثير مي گذارد مهم است، و توجه به اينكه دانشكده يك محيط اجتماعي-فرهنگي و زمينه ساختار تعاملات است، نوعي از جامعه پذيري را براي دانشجو در يك اجتماع با مناسبات-ها، و هنجارهاي مختص به خود را ايجاد مي كند. داشتن يك مكان مشترك، ايجاد حس تعلق به يك گروه مي كند و به معني داشتن يك هويت مشترك است. دست يافتن به تعاملات، مختص به فضاهاي رسمي در دانشكده ها نمي باشد، فضاهاي جمعي و فضاهايي كه رسميت ندارد شايد فضاي مناسب تري براي تعامل ايجاد كند، با اين فرض كه تعاملات باعث افزايش تبادلات، دانش و ارتباط دانشجويان مي شود در اين پژوهش هدف برآن است با ايجاد فضايي باعث افزايش تعاملات در جهت افزايش و ارتقا سطح شود و با توجه به رشته معماري كه رشته اي تعاملي با كارفرمايان و افراد در محيط كاري است باعث مي شود كه تعامل و ارتباط با يكديگر و اساتيد مقدمه اي براي قبل از ورود به كار شود. در اين پژوهش از روش ميداني، كتابخانه اي و توصيفي تحليلي در روش تحقيق استفاده شده است.