بررسي تطبيقي ديدگاه مفسرين شيعه و سني پيرامون نقش حكومت در اجراي فريضه امر به معروف و نهي از منكر

امر به معروف و نهي از منكر به عنوان يكي از فريضه هاي مهم ديني، در كلام مفسرين مورد بحث قرار گرفته است. نقش حكومت در انجام اين فريضه در آيه 104 سوره مباركه آل عمران و نيز آيه 41 سوره مباركه حج، مورد بررسي قرار گرفته و مفسرين شيعه و سني در اين زمينه مباحثي ارائه نموده اند. هدف اين نوشتار بررسي تطبيقي ديدگاه مفسرين شيعه و سني پيرامون نقش حكومت در اجراي فريضه امر به معروف و نهي از منكر با تاكيد بر اين دو آيه شريفه مي باشد. اين مطالعه با روش اسنادي و تحليلي به تطبيق ديدگاه هاي مفسرين پرداخته است. يافته هاي اين مطالعه نشان مي دهد، اكثر علماي شيعه و سني امر به معروف و نهي از منكر را واجب كفايي مي دانند. برخي از علما اين واجب را وظيفه گروهي تربيت شده و برخي ديگر وظيفه عموم مردم مي دانند. مفسران متقدم كمتر به نقش حكومت در انجام اين فريضه پرداخته اند اما مفسرين متاخر بر ضرورت ورود حكومت به اين مقوله تاكيد دارند و معتقدند بدون حضور جدي و موثر حكومت اين فريضه قابل انجام نيست. نتيجه اينكه لازم است حكومت ديني جهت اداي فريضه امر به معروف و نهي از منكر ساختاري ايجاد نمايد تا بتواند اين دستور ديني را به صورت كامل و موثر انجام دهد.