بررسي پتانسيل توليد بيواتانول از بقاياي ليگنوسلولزي محصولات به عنوان انرژي تجديدپذير در ايران

Bioethanol production from cellulosic biomass as renewable energy in iran

زيست توده هاي ليگنوسلولزي به عنوان ماده ي اوليه در دسترس و تجديدپذير براي توليد بيواتانول هستند. در ايران پتانسيل بزرگي از بقاياي ليگنوسلولزي محصولات براي توليد بيواتانول وجود دارد كه موجب مي شود تا با استفاده از اين بقايا، وابستگي به زغال سنگ و نفت كاهش يابد. اين مطالعه با داده هاي توليد محصولات زراعي و باغي منتشر شده توسط وزارت جهاد كشاورزي ايران و داده هاي آمار جهاني فائو انجام شد. در اين تحقيق توجه بيشتري به توليد بيواتانول از بخش هاي غيرخوراكي غني از كربوهيدرات شده است كه به طور عمده به عنوان مواد زايد از محصولات زراعي حاصل مي شود و شامل پوست، باگاس، كاه، پوسته و چوب مي باشد. مشخص شد كه باقيمانده محصولات (زيست توده) از 4.27 ميليارد تن در سال 2009 به 5.25 ميليارد تن در سال 2018 با نرخ 22.8 درصد به صورت جهاني افزايش يافته است كه ايران 0.93 درصد از آن را به خود اختصاص مي دهد. اين ميزان درصد بقاياي مزرعه و پس از فرايند به ترتيب قادر به توليد 17.9 ميليارد ليتر و2.3 ميلياردليتر بيواتانول در سال 2018 بوده است.