بررسي فني و اقتصادي تأمين برق ايستگاه‌هاي حفاظت كاتديك خطوط انتقال گاز با استفاده از سيستمهاي خورشيدي منفصل از شبكه(مطالعه موردي: استان گيلان)

حفاظت كاتديك به روش جريان اعمالي عبارت است از تشكيل يك سيستم الكتروليز كه در آن آند و كاتد توسط يك مولد الكتريكي جريان مستقيم ايجاد مي‌شود ، بدين‌صورت كه در مجاورت يك سازه يك يا چند آند نصب‌كرده و سازه و آند به ترتيب به قطب منفي و مثبت مولد وصل مي‌نمايند. بسياري از ايستگاه‌هاي حفاظت كاتديك در نقاط دورافتاده و در مسير خطوط انتقال نفت، گاز و آب و غيره قرار مي‌گيرند و برقرساني به اين نقاط بسيار پرهزينه بوده و بعضاً قابليت اجرايي نيز نخواهند داشت . در اين حالت طراح حفاظت كاتديك در ابتدا مي‌بايست كه به دنبال محلي جهت برپايي ايستگاه كاتديك باشد كه برقرساني به آن امكان‌پذير بوده كه معمولاً اين فرايند با مشكلات عديده‌اي از قبيل عدم امكان برقرساني و هزينه بالاي برقرساني و يا عدم امكان تحصيل اراضي توسط شركت اجرايي است. بنا به دلايل فوق ، تأمين انرژي سيستمهاي حفاظت كاتديك از طريق انرژي‌هاي تجديدپذير خورشيدي پيشنهاد مي‌گردد. در اين راستا، در مقاله حاضر ابتدا برداشت مشخصات و اطلاعات اجرايي و عملياتي در خصوص خاك منطقه ، مشخصات مكانيكي خط لوله گاز و نوع پوشش آن در استان گيلان اقدام خواهد شد. در ادامه نسبت به طراحي سيستم حفاظت كاتديك به روش جريان اعمالي و نيز سيستم فتوولتاييك منفصل از شبكه جهت تأمين انرژي آن، اقدام خواهد شد و درنهايت به بررسي ملاحظات فني و اقتصادي به‌كارگيري سيستم حفاظت كاتديك خورشيدي در استان گيلان پرداخته مي‌شود.