روشي براي انتخاب كُدهاي بهينه افزايشي چرخشي براي افزايش تحمل پذيري خطا در شبكه هاي درون ساختمانيِ شهرهاي هوشمند با ملاحظه سربارهاي زماني و توان مصرفي

بستر ارتباط داده در شبكه هاي ساختمانهاي هوشمند اغلب شامل زوج سيمها، سيگنالهاي راديويي، و خطوط اترنتي است كه انتقال داده فريمهاي ارتباطي را بين گره هاي شبكه ميسر مي سازند. حضور نويز، تداخل و حتي كيفيت پايين بسترهاي ارتباطي مي توانند اين انتقال را به خطر انداخته و سبب جابجايي داده هاي نادرست در اين بستر شوند. افزودنِ كدمقدارهاي افزونگي چرخشي (CRC) به پيامهاي ارتباطي مي تواند نقش مهمي را براي جلوگيري از اين مخاطرات ايفا نمايد. با اين وجود، بسياري از اين كدمقدارها، بطرزقابل توجهي، قابليت تشخيص خطا را كمتر ازحد انتظار فراهم مي سازند. يك بررسي جامع نشان مي دهد كه چندجمله ايهاي CRC كه در بسياري از شبكه ها استفاده مي شوند، يا مواردي نا كارآمد هستند و يا فقط گزينه هاي خوبي براي اندازه طولهايي خاص از پيامها هستند. اين مقالـه الگويي نو و منعطف را براي انتخاب اين كدمقدارها پيشنهاد مي دهد كه مي توان براي انتقال عاري از خطاي پيامهايي متنوع با درجه حساسيتهاي مختلف و اندازه طولهاي متفاوت از آن بهره جست. نهايتاً نيز يك شبيه سازي در محيط نرم افزار متلب براي اثربخشي الگوي پيشنهادي به اجرا درمي آيد. همچنين در ارزيابيهاي بعمل آمده از خروجيهاي زماني و توان مصرفي اين روش، مقادير قابل اغماض اين موارد را دربرابر مزيت بهره گيري از يك تبادل داده ايِ بدونِ خطا را به تصوير مي كشد.