اصول بنيادين زمامداري در نظام مردم سالاري علوي

يكي از اصلي‏ترين اركان توفيق نظام‌هاي مردم سالارانه ديني، وجود زمامداري لايق در رأس آنهاست كه تعيين لياقت و صلاحيت او هم با توجه با اصول زمامداري ميسر خواهد بود. با توجه به تداول چنين حكومت‌هايي بعد از حكومت پيامبر اكرم(ص)، و با توجه به وجود زمامداران ديني در رأس اين حكومت‌ها، توجه به اصول زمامداري ديني نيز ضروري است. نظام مردم‌سالاري ديني برگرفته از مكتب علوي يكي از مهم‌ترين نظام‌هاي مردم‌سالارانه است كه همانند ديگر نظام‌ها داراي اصولي منحصر به خود است. هدف اين مقاله تبيين اصول بنيادين زمامداري در نظام مردم‌سالاري علوي است، اين پژوهش كه از نوع پژوهش‏هاي بنيادين و نظري است، با روش توصيفي- تحليلي و جمع‌آوري اطلاعات با استفاده از اسناد كتابخانه‏اي و با مراجعه به كتب روايي معتبر علي‌الخصوص نهج‌البلاغه در صدد احصاء و تشريح اصول بنيادين زمامداري در نظام مردم‌سالاري علوي برآمده و در نهايت به اين مهم دست يافت كه: محوريت عامه مردم، ارتباط رو در رو، دفاع از اصل آزادي انسان‌ها، تقدم ارزش‌هاي معنوي بر مصالح مادي، انتخاب كارگزاران بر اساس شايستگي‌ها، اصل نظارت و كنترل دائمي، عدالت محوري، حق محوري و باطل ستيزي، اصل پاداش و تنبيه، بازگرداندن اموال تاراج شده به خزانه عمومي، تامين اجتماعي و توجه دقيق به حال اقشار محروم و از كار افتاده از جمله اصول بنيادين در نظام مردم سالاري علوي است.