راهبردهاي تحقق ارتباطات تمدن‌‌ساز اسلامي

خطي كه نظام جمهوري اسلامي ايران ترسيم مي‌‌كند، رسيدن به تمدن نوين اسلامي است؛ چيزي كه بارها از سوي رهبر معظم انقلاب(مد ظله) به آن تاكيد شده است و همواره خواستار توجه به اين افق تمدني و برنامه‌‌ريزي جهت تحقق اين مهم بوده‌‌اند. يكي از مهم‌‌ترين اين حوزه‌‌ها، ارتباطات و رسانه است. در نگاه ديني ملاك حقيقي تكامل و پيشرفت يك نظام ارتباطاتي، لزوماً بهبود مؤلفه‌‌هايي از قبيل سرعت انتقال پيام يا سهولت در برقراي ارتباط نيست، بلكه ملاك اصلي و حقيقي، بهبود بسترسازي براي تقرب فردي و اجتماعي به‌‌ سوي خداي متعال است، چيزي كه به‌‌ويژه در يكي دو دهۀ اخير به جهت تحولات عظيم تكنولوژي‌‌هاي ارتباطي و سلطۀ جهاني رسانه‌‌هاي مدرن، عملاً تبديل به يكي از مهم‌‌ترين پاشنه‌‌هاي آشيل جمهوري اسلامي ايران شده است. سؤال اصلي ما در اين پژوهش نيز در همين راستا است؛ اين كه جمهوري اسلامي ايران بايد چه راهبردهايي را در حوزۀ ارتباطات و رسانه‌‌ها اتخاذ كند تا با برهم زدن نظم ارتباطاتي نظام سلطه، ارتباطات تمدن‌‌سازِ اسلامي را محقق كند و بيش از پيش بستر قرب الهي در ساحت فردي و اجتماعي را فراهم آورد. بنابراين، مقصود اين متن، پرداختن به حوزۀ ارتباطات در وضعيت مطلوبي كه تمدن اسلامي تحقق خواهد يافت نيست، بلكه راهبردهايي پيشيني ارائه مي‌‌شود تا در همين وضعيتي كه تمدن ماديِ غرب بر جهان حاكم است، بتوان به بهترين شكل ممكن با ساماندهي نظام ارتباطي و رسانه‌‌اي بستر تحقق آن تمدن و ارتباطات مطلوب اسلامي را فراهم آورد. براي اين منظور، به تحليل مضمون آثار شاخص اساتيد، صاحب‌‌نظران و كارشناسان مرتبط با اين موضوع پرداختيم كه در نهايت ده راهبرد اصلي را استخراج نموده‌‌ايم كه برخي از آنها جنبۀ سلبي دارند، مانند: «نفي بُت‌‌بودگي تكنولوژي‌‌‌‌هاي نوين ارتباطي» و «اصالت ندادن به جذابيت» و برخي ديگر نيز جنبۀ ايجابي دارند، مانند: «تنظيم‌‌گري همگراي رسانه‌‌ها»، «اصالت دادن به شنيدن» و «گزينش و به‌‌كارگيري مفيدترين ابزار ارتباطي به‌‌جاي مدرن‌‌ترين».