روش هاي مختلف گياه پالايي جهت كاهش فلزات سنگين خاك

توسعه علمي و صنعتي به همراه فعاليتهاي انسان ي در بهره برداري از منابع طبيعي باعث افزايش حضور آلاينده ها ي شيميايي به محيط زيست شده است. افزايش جمعيت شهري همراه با گسترش فعاليتهاي كشاورزي و صنعتي، از طرفي ديگر حفظ محيط زيست و منابع انساني لزوم استفاده از روش هاي مناسب جهت حذ ف و يا كاهش اين آلاينده ها را دو چندان مي كند. يكي از اين فن اوري ها كه گياه پالايي ناميده مي شود، از گياهان سبز براي كاهش آلودگي خاك و آبهاي زيرزميني استفاده مي شود. اين فناوري مي تواند براي رفع هر دو نوع آلاينده آلي و معدني به كار رود. اين تكنولوژي شيوه اي مناسب جهت از بين بردن فلزات سمي بوده و به دليل مقرون به صرفه بودن و مناسب بودن از نظر محيط زيست بسيار قابل توجه است. در اين روش گياه با استفاده از مكانيسم هاي پاك سازي متنوعي در ناحيه ريشه گياه و يا درون خود گياه نظير استخراج گياهي ( Phytoextraction )، تثبيت گياهي ( Phytostabilization ) تصفيه گياهي ( Rhizofiltration) ، تجزيه ريزوسفري ( Rhizodegradation )، فرارسازي گياهي ( Phytovolatilization ) و كنترل هيدروليكي ( Hydraulic control ) آلاينده ها را از آب و خاك حذف مي كند . شناسايي گياهان انباشتگر مناسب براي تركيبات آلاينده مختلف و شرايط بهينه جذب آلاينده ها در محيط هاي آزمايشگاهي و واقعي با توجه به شرايط خاص خاكها در هر منطقه هنوز هم نيازمند مطالعات بيشتري است.