بررسي تاثير ضريب شكل ساختمان بر مصرف انرژي و ارائه فرم بهينه جهت كاهش مصرف انرژي در ساختمان هاي ميان مرتبه شهر شيراز

با رشد جمعيت در صده اخير و نياز روزافزون به مسكن كه در پي آن نياز بشر را به انرژي بيشتر منجر شده است از طرفي و نيز كاهش منابع انرژي به دليل استفاده مستمر از منابع طبيعي تجديد ناپذير از طرف ديگر، طراحان و دست اندركاران مسكن را به فكر انداخت تا با بهينه سازي مصرف انرژي در روند طراحي ساختمان بخشي از كمبود انرژي را در سال هاي آتي جبران كنند. طراحي و ساخت مجتمع هاي مسكوني با فرم بهينه، راه حلي صحيح در راستاي خلق ساختمان هايي با مصرف انرژي كمتر بود ازين رو محققان در پي يافتن فرم و حجم و رابطه اين دو در جهت كاهش مصرف انرژي برآمدند. در اين مقاله كه بر پايه يك تحقيق كيفي با مبناي پژوهش علمي تجربي انجام گرفته است به اين مقوله پرداخته شده كه اثرات نسبت پوسته ساختمان به حجم آن در مصرف انرژي ساختمان چگونه است و در ادامه با ورود داده ها در نرم افزار ديزاين بيلدر و استخراج مقادير مصرف انرژي در هر مدل به مقايسه مصرف انرژي در چهار فرم پيشنهادي مكعب مربع، مكعب مستطيل، نيم كره و استوانه پرداخته و نتايج ارائه گرديده است. نتايج حاكي از اين پژوهش نشان داد كه با كاهش ضريب شكل در ميان فرم هاي مختلف به همان ترتيب از مصرف انرژي در ساختمان كاسته مي شود، به عبارتي بين مصرف انرژي يك ساختمان و ضريب شكل آن رابطه مستقيم برقرار است.