نقش سطح بيومتريال در فرآيند سيگنالينگ دهي سلول هاي سيستم ايمني

دانشمندان زيست پزشكي از فرآيندهاي شيمي موجود در طبيعت به عنوان الهام بخشي براي طراحي مواد زيستي و راه حل هاي درماني يا جايگزين هاي بافتي، استفاده مي كنند. در حالي كه رويكردهاي قابل توجهي به طراحي و اعتبار سنجي بيومواد اختصاص داده شده است، ماهيت تعاملات آنها با ريزمحيط زيستي اطراف معمولا ناديده گرفته مي شود. اين شكاف دانش مي تواند به دليل درك ضعيف ما از مسيرهاي سيگنالينگ بيوشيميايي با خواص فيزيكوشيميايي بهينه، باشد. موفقيت پاسخ ميزبان به بيومواد، كه به عنوان زيست سازگاري شناخته مي شود، در اصول شيميايي به عنوان ريشه هر دو مسير سيگنال دهي سلولي در بدن و نحوه طراحي سطح زيست ماده بستگي دارد. در اين بررسي به مسيرهاي انتقال سيگنال بيوشيميايي يك ماده زيستي با تاكيد بر فيزيكوشيمي سطح آن مي پردازيم. از آنجايي كه هدف ما نشان دادن نقش شيمي در تداخل بين ويژگي‌هاي فيزيكوشيميايي سطح و پاسخ‌هاي بدن است، مسيرهاي اصلي انتقال سيگنال بيوشيميايي درگير در زيست سازگاري را به طور خلاصه برجسته مي‌كنيم.