تحليل توانمندي ها و چالش هاي اشتغال در نواحي روستايي گيلان با رويكرد امنيت پايدار اقتصادي

امنيت اساس توسعه پايدار محسوب مي شود، به گونه اي كه شكوفايي بخش هاي اقتصادي، محيطي و اجتماعي هر مكان وابسته به ميزان پايداري امنيت در فضاي جغرافيايي آن دارد. از طرف ديگر امروزه به امنيت با رويكرد اقتصادي – انساني توجه مي شود بطوريكه در برخي موارد يا برخي كشورها بعد اقتصادي امنيت ملي جاي بعد نظامي را گرفته است . در اين راستا اقتصاد فعال و پايدار بعنوان يك راهبرد اساسي درتوسعه نواحي روستايي از اهميت زيادي برخوردار بوده و در اين مسيرشناسايي ، تقويت و به فعليت رساندن ظرفيت هاي محيطي براي رسيدن به اهداف توسعه و مالاً امنيت پايدار يك استراتژي موثر تلقي مي شود.اين مقاله با روش توصيفي تحليلي اقتصاد روستايي استان گيلان و عملكرد آن در حوزه توليد و اشتغال را بررسي نموده است. نتايج اين تحقيق نشان داد كه مهمترين رخداد در عرصه اقتصاد روستايي استان گيلان تغيير كاركرد منابع توليد است كه نيازمند مديريت و مداخله مسئولانه است. ضمن اينكه عليرغم تغييرات پرشتاب در كاركرد زمين و بدنبال آن تحول در نظام اقتصادي روستاهاي استان همچنان فرصتهاي مناسبي براي سرمايه گذاري در اين محدوده ها وجود دارد كه در صورت توجه به آنها مي توان به پويايي اشتغال و ماندگاري جمعيت فعال،جوان و تحول خواه در روستاهاي استان اميدوار بود.