راهكارهاي توسعه گردشگري با تاكيد بر مراسم آييني (مطالعه موردي: شهرستان سياهكل)

استان گيلان به دليل تنوع طبيعي و تفاوت هاي قومي توانسته آيينهاي گوناگوني را كه براي گردشگران داخلي و خارجي جذبه فراوان داشته باشد، به نمايش گذارد. شهرستان سياهكل هم به لحاظ تاريخي و هم به جهت موقعيت خاص جغرافيايي از قابليتهاي خاص سود مي برد. شناسايي آيينها و مراسم فرهنگي شهرستان سياهكل در راستاي توسعه گردشگري شهرستان اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و نوع روش توصيفي – تحليلي مي باشدكه با روش اسنادي ـ پيمايشي در سال 1392 در شهرستان سياهكل به اجرا درآمده است.روش گردآوري اطلاعات كتابخانه اي و ميداني بوده است. جامعه آماري كل گردشگران شهرستان ،حجم نمونه طبق جدول مورگان 384 نفر گردشگر مي باشدتحليل داده ها از آمار توصيفي و آزمون آماري خيدو استفاده شده است. آيين هاي شهرستان سياهكل به چهار گروه تقسيم مي شود: آيينهاي ملي(يلدا، نوروز و) آيينهاي تقويت(آفتاب خواهي، باران خواهي، هنگام شدت باد، آيين شكرانه (صلوات مشته)، مراسم خورشيد گرفتگي و ماه گرفتگي، آيين مذهبي (ماه رمضان،ماه محرم،ماه صفر) و آيينهاي گذار(به بارداري و تولد نوزاد، آداب و مراسم مرگ و مير، همسرگزيني و ازدواج، آيين قبل از كشت، آيين انبارداري و ذخيره سازي گندم چون در طول زندگي انسان اتفاق مي افتد جز آيينهاي گذار محسوب مي گردند. يافته ها نشان مي د هد كه اجرا و برگزاري مراسم آييني سبب توسعه گردشگري، به ويژه گردشگري فرهنگي شده و با اجراي آنها مي توان توريست بيشتري را به اين شهرستان جذب نمود. در نهايت پيشنهاداتي ارايه گرديد.