آسيب شناسي اجتماعي ـ فرهنگي جابجايي جمعيت شناور به نواحي روستايي استان گيلان

در كشور ما نگاه به جريان مهاجرت بعنوان يك فرآيند مفيد چندان مطرح نيست و در ايجاد مسائل جمعيتي همواره از مهاجرت بعنوان يك متغير درايجاد نابساماني درسكونتگاههاي انساني ياد ميشود.همانطور كه جريان مهاجرت تابعي از عوامل متعددي چون اقتصادي،اجتماعي،اكولوژيكي،سياسي وجغرافيايي مي باشد؛ عوارض و پيامدهاي اين جريان جمعيتي نيز از جهات مختلفي مورد بحث و تحليل قرار مي گيرد. متغير هاي اصلي اين تحقيق شامل الگوهاي مهاجرت و تحليل ارتباط آن با پيوندهاي اجتماعي بين جمعيت مهاجرو جوامع محلي و بومي، اختلاط قومي و فرهنگي، شكل گيري گتوهاي فرهنگي و تغيير در ساختار سني جمعيت مي باشد. اين مقاله با روش توصيفي-تحليلي و باستناد مطالعات اسنادي و جمع آوري اطلاعات ميداني و مصاحبه با كارشناسان و مديران محلي به بررسي آسيبهاي اجتماعي-فرهنگي ناشي از مهاجرت به نواحي روستايي استان گيلان ميپردازد.يافته هاي اين پژوهش نشان داد كه بين مهاجرت گسترده و روزافزون از ساير استانهاي كشور به روستاهاي استان گيلان و عوارضي مانند برهم خوردن توازن جمعيتي،تعارض بين فرهنگ بومي و فرهنگ مهاجرين،سالمندي جمعيت،شكل گيري گتوهاي فرهنگي، و دوگانگي اجتماعي—فرهنگي رابطه وجود دارد.