سنجش توسعه يافتگي دهستان هاي شهرستان صومعه سرا

شناخت توسعه يافتگي ياعدم توسعه يافتگي مناطق روستايي، نيازمند بررسي الگوي نابرابري ها وتفاوت هاي ميان روستاهها و بررسي ميزان برتري يك مكان نسبت به مكان هاي مشابه ديگردرسطح روستاهها و ميزان برخورداري آن ها از شاخص هاي گوناگون به منظور آگاهي ازسطح توسعه يا محروميت مي باشد. روش تحقيق توصيفي-تحليلي و از نوع تحقيق كاربردي است. دراين پژوهش به رتبه بندي و سنجش توسعه يافتگي دهستان هاي صومعه سرا بر اساس 58 شاخص درشش گروه آموزشي، بهداشتي درماني، زيربنايي و ارتباطات و حمل ونقل، اداري و سياسي و انتظامي، فرهنگي و ورزشي، بازرگاني و خدمات با استفاده ازمدل تاكسونومي عددي و مدل AHP پرداخته شده است. يافته هاي حاصل از انجام اين پژوهش ، با هر دو روش آماري نشان دهنده عدم توزيع همگن امكانات وخدمات در دهستان هاي شهرستان صومعه سرا مي باشد. به طوريكه از مجموع 7 دهستان اين شهرستان، دهستان كسما نسبت به ديگردهستان ها ازنظرتوسعه يافتگي دربالاترين سطح ودهستان مركيه درپايين ترين سطح قراردارد.