تعيين الزامات رضايت مندي گردشگران با استفاده از مدل كانو (مطالعه موردي: پارك جنگلي خرما)

انتظارات و خواسته هاي گردشگران روستايي در مقايسه با گردشگران شهري بسيار متفاوت مي باشد. شناسايي اين خواسته ها و انتظارات گردشگران روستايي مي تواند راهگشاي برنامه ريزي و توسعه گردشگري روستايي باشد. با توجه به اين كه هدف گردشگران از سفر به نواحي مختلف، استفاده از اوقات فراغت و دستيابي به آرامش روحي و رواني است، كمبود و يا وجود مشكل در سطح و نحوه خدمات دهي به آنها باعث كم شدن ميزان گردشگران شده است و مانع پايداري گردشگري خواهد شد. امروزه يكي از روشهاي سنجش كارايي خدمات و تسهيلات موجود در يك ناحيه، ارزيابي نظر بهره برداران و استفاده كنندگان از اين خدمات است. هدف تحقيق حاضر، شناسايي و طبقه بندي رضايت مندي هاي گردشگران مي باشد. براي تعيين رضايتمندي هاي گردشگران مدل كانو به كار برده شده كه در آن شاخص هايي مانند قابيلت دسترسي مقصد، ترافيك و شلوغي، علائم راهنمايي(علائم، راهنماها، نقشه)، پاكيزگي مقصد، تفريحات شبانه، فيزيوگرافي(چشم اندازهاي طبيعي)، تاسيسات اقامتي، مهمان نوازي جامعه ميزبان، امنيت و ايمني مورد سنجش قرار داده شدند. روش تحقيق توصيفي- تحليلي مي باشد و براي جمع آوري اطلاعات مورد نياز از ابزار پرسشنامه استفاده شده است. جامعه آماري 50 نفر از گردشگراني بوده اند كه پرسشنامه به صورت تصادفي بين افراد نمونه در فصل پاييز 1398 بين آنها توزيع شده است. نتايج نشان مي دهند كه مهم ترين الزام اساسي، سهولت دسترسي با ضريب رضايتمندي 84/0، مهم ترين الزام عملكردي، ترافيك و شلوغي با ضريب رضايتمندي 58/0 و مهم ترين الزام انگيزشي، تفريحات شبانه با ضريب رضايتمندي 72/0 است.