اولويت بندي جاذبه هاي گردشگري نواحي روستايي و ساحلي شهرستان صومعه سرا از منظرگردشگران

گردشگري روستايي گرايشي نوين در صنعت گردشگري است كه دربرگيرنده گستره وسيعي ازگونه هاي مختلف گردشگري طبيعي،فرهنگي، بومي،دهكده اي وكشاورزي مي باشد. روستاهاي سواحل استان گيلان داراي بهترين جاذبه هاي گردشگري روستايي در كشور مي باشند. اين روستاها با داشتن سواحل زيبا و جاذبه هاي طبيعي و اكوتوريسمي مي توانند در جهت توسعه اقتصادي منطقه نقش موثري داشته باشند. هدف اصلي اين پژوهش اولويت بندي جاذبه هاي روستايي ازنظرگردشگران برپايه مدل آنتروپي شانون مي باشد. جامعه آماري، 100 نفراز گردشگراني است كه درسال94 وارد اين شهرستان شده اند. ابزار جمع آوري اطلاعات شامل پرسشنامه محقق ساخته است كه 12 شاخص از جاذبه هاي گردشگري شهرستان صومعه سرا را مورد سنجش قرار داده است. پژوهش حاضر ازنوع پيمايشي بوده كه در آن با استفاده از آزمون فرضيه ها و تكنيك تحليل محتواي آنتروپي شانون داده هاي پاسخگويان مورد بررسي قرارگرفت. نتايج پژوهش حاكي ازآن است كه بين شناخت گردشگران از جاذبه هاي گردشگري و معرفي مكان هاي گردشگري به آنان رابطه معناداري وجود دارد بدينگونه كه با معرفي مكان هاي گردشگري ميزان آگاهي و شناخت گردشگران نسبت به جاذبه ها افزايش مي يابد. همچنين از ديدگردشگران جاذبه هاي طبيعي، رودخانه ها با وزن 0.134، تالاب ها باوزن 0.107و جنگل با وزن 0.103 اولويت بالاتر نسبت به ديگرمناطق مانند جاذبه هاي تاريخي، پل هاي تاريخي با وزن 0.067 و مناره بازار با وزن 0.066 داشته اند.