احتمال تعميم پذير نبودن روشهاي ارزيابي كيفيت مبتني بر بردار پشتيبان

يك مدل محاسباتي كه بتواند نظر انسان در مورد كيفيت تصاوير را پيش بيني نمايد، كاربردهاي فراواني در مسائل مربوط به پردازش تصوير دارد. به دليل پيچيدگي دستگاه بينايي بشر، مدل هاي يادگيري ماشين براي شبيه سازي نحوه قضاوت انسان ها استفاده مي شوند. يكي از اين مدل ها وايازش برداز پشتيبان است. در اين مقاله نشان مي دهيم كه روش رايج براي بكارگيري بردار پشتيبان در ارزيابي كيفيت تصوير، لزوما به مدل هاي قابل تعميم نمي انجامد.