تحليل و بررسي تكنيك‌هاي محاسبات تقريبي

استفادۀ گسترده از وسايل الكترونيكي مبتني بر باتري، اهميت توان مصرفي را دو چندان كرده است؛ درنتيجۀ اين موضوع، دنياي ديجيتال نيازمند پردازنده‌هايي با قدرت و سرعت پردازشي بالاست كه توان مصرفي كمي‌داشته باشند. افزايش فركانس كاري پردازنده‌ها تا حدودي پاسخگوي نياز پردازشي كاربردهاي فعلي است. كاربردهايي چون پردازش سيگنال و تصوير، بينايي و يادگيري ماشين، ارتباطات بي‌سيم هر روز در حال پيشرفت است و داده‌هاي بيشتري براي پردازش توليد مي‌كنند و با توجه به اينكه محاسبات دقيق هر يك از اين پردازش‌ها پيچيدگي و قدرت بالايي نياز دارند به طبع منجر به ايجاد مدارهاي بزرگتر مي‌شوند و براي توليد خروجي، توان مصرفي و انرژي زيادي صرف مي‌شود و اين امر به افزايش توان مصرفي مدار نيز منجر مي‌شود. استفاده از انواع تقسيم‌كننده‌هاي تقريبي جهت محاسبات تقريبي راه‌حلي براي كاهش توان مصرفي است كه در اين مقاله به تحليل و بررسي تكنيك‌هاي آن مي‌پردازيم.