تاثير نوع فرايند جوشكاري بر ريزساختار و مقاومت به خوردگي اتصالات جوش فولاد زنگ نزن دوفازي 2205 در شربت نيشكر

در اين پژوهش ريزساختار و مقاومت به خوردگي فلزات جوش حاصل از جوشكاري فولاد زنگ نزن دوفازي 2205 بررسي گرديد. جوشكاري با روش‌هاي GTAW و سيم جوش ER2209 و SMAW با الكترود E2209 انجام گرديد. ريزساختار فلزات جوش با استفاده از آزمون پتانسيو ديناميك سيكلي در محلول شربت نيشكر با و بدون گاز SO2 در دماهاي ℃25 و 75℃ مورد بررسي قرار گرفت. ريزساختار هر دو فلز جوش به صورت دوفازي آستنيتي-فريتي همراه با فازهاي ثانويه نيتريد كرم Cr2N و آستنيت ثانويه مشاهده گرديد. در فلز جوش E2209 حاصل از فرايند SMAW ذرات آخال مشاهده گرديد. نتايج آزمون خوردگي پلاريزاسيون سيكلي نشان داد كه هر دو فلز جوش در دماي 25℃ در شربت گازدار و بدون گاز خود را به خوبي پسيو نموده و در صورت آسيب ديدن فيلم پسيو محافظ قادر به پسيو مجدد خود و تشكيل فيلم محافظ مي‌باشند. مشخص گرديد كه با افزايش دما بويژه در حضور گاز SO2 مقاومت به حفره‌دار شدن هر دو فلز جوش كاهش يافته است. حضور گاز SO2 كاهش پتانسيل حفرهدار شدن را در هر دو دماي ℃25 و 75℃ نشان داد. فلز جوش E2209 در هر دو دماي ℃25 و 75℃ با و بدون حضور گاز SO2 رفتار خوردگي بهتري را نسبت به فلز جوش ER2209 ارائه نمود.