تعامل يا همگرايي: راهبرد مقابله با جامعه پذيري ديني - فرهنگي اقليت هاي شيعي در آمريكا

همانطور كه از عنوان مقاله هويداست، بحث از جامعه پذيري ديني_فرهنگي يك موضوع جامعه شناسانه است كه به جريان شناسي فرآيندي در آمريكا مي پردازد كه در قبال اقليت شيعي در طول سال هاي اقامت آنها انجام پذيرفته است. جهت گيري سياسي در آمريكا نسبت به شيعيان، در وهله اول، مبتني بر «انزواسازي» و «طردشدگي» قرار گرفت. بعد از چندي، اما، اين سياست جاي خود را به «انحلال و ادغام» مسلمانان، از جمله شيعيان، داد؛ سياست هاي اجتماعي كه از طريق جامعه پذيري ديني_فرهنگي انجام مي پذيرد. پرسش اساسي اينجاست كه پادگفتمان تئوري ادغام چيست و چگونه جامعه شيعيان آمريكا مي تواند به يك جامعه خودبنياد تبديل شود كه به صورت خودآگاه در صدد حفظ هويت شيعي خود برآيد؟ در اين مقاله، نويسنده با بهره گيري از تجربه ميداني در آمريكاي شمالي و استفاده از مصاحبة انبوه و مطالعة منابع كتابخانه اي، به واكاوي سرگذشت شيعيان در آمريكا مي پردازد. همچنين، راهبردي به نام «همگرايي» را نيز به عنوان دستورالعمل مواجهه با سياست هاي اجتماعي دولت آمريكا نسبت شيعيان برمي-شمارد كه بر اساس پنج مزيت «متوسط پائين سنّي»، «ميزان ازدواج»، «نرخ باروري»، «سطح تحصيلات» و «ارتباطات خانوادگي» كاملا انضمامي و تحقق يافتني خواهد بود.