رابطه علم حقوق و آسيب هاي اجتماعي و رواني

آسيب ها و مسائل اجتماعي امنيت اجتماعي را سلب و مانعي براي رشد و توسعه جامعه به حساب مي آيد. در هر جامعه و محيطي سلسله عواملي همچون شرايط جغرافيايي، اقليمي، وضعيت اجتماعي، اقتصادي، موقعيت خانوادگي، تربيتي، شغلي و طرز فكر و نگرش خاصي حاكم است كه هر يك از اينها در حسن رفتار و يا بدرفتاري افراد مؤثر است. با توجه به موارد فوق، علم حقوق نيز بحث بزهكاري را به عنوان يك آسيب اجتماعي و رواني در نظر گرفته است و براي كاهش يا از بين بردن آن راهكارهايي ارائه نموده است. از نظر حقوقي راه هاي پيشگيري را مي توان به پيشگيري كيفري، عمومي، اختصاصي و وضعي تقسيم كرد. از منظر علم حقوق بعد از تشخيص، درمان از اساسي ترين دغدغه هاي جرم شناسان است. چون هدف اصلي اصلاح و باز اجتماعي كردن بزهكار و بازگرداندن وي به دامن جامعه هست.