رابطه قدرداني و معنويت با رضايت از زندگي در معلمان مدارس استثنايي

هدف از اين پژوهش بررسي رابطه قدرداني و معنويت با رضايت از زندگي در معلمان مدارس استثنايي شهر اهواز بود. جامعه آماري متشكل از كليه معلمان مدارس استثنايي شهر اهواز در سال تحصيلي 1397-98 مي‌باشد كه مشتمل بر 800 معلم در شهر اهواز هستند كه از اين تعداد 260 نفر به‌ صورت تصادفي- طبقه‌اي انتخاب شدند. ابزارهاي جمع آوري داده ها، پرسش نامه قدرداني مك كالوك (2002)، پرسش نامه معنويت پارسيان و دونينيگ (2009)و پرسش نامه رضايت از زندگي داينر و همكاران (1985) بودند. جهت تحليل داده‌هاي آماري از روش تحليل همبستگي و رگرسيون به روش ورود و گام‌ به‌گام استفاده شد. نتايج تحقيق نشان ‌دهنده ارتباط مستقيم و مثبت قدرداني با رضايت از زندگي در معلمان مدارس استثنايي است؛ همچنين طبق نتايج تحقيق مشخص شد كه معنويت با رضايت از زندگي در معلمان مدارس استثنايي داراي رابطه مستقيم و مثبت مي‌باشند. بنابراين مؤلفه‌هاي قدرداني و معنويت، تأثير معناداري در پيش‌بيني رضايت از زندگي معلمان مدارس استثنايي دارند.