بررسي شهادت زنان در فقه اماميه

نقش شاهد در حقوق كيفري ايران، از اهميت بسزايي در فرآيند دادرسي كيفري برخوردار است. شهادت‌ يكي از ادله‌ي اثبات دعوا و در صورتي معتبر است كه شرايط لازم و ضروري در آن موجود باشد. بعضي از‌ اين‌ شرايط‌؛ مانند شرط بلوغ و عقل، مربوط به قدرت تعقل و تشخيص شاهد‌ و برخي هم؛ مانند عدالت و وثاقت، مربوط به اعتماد به شاهد و اطمينان از صحت گفتار او است. همچنين بايد‌ مسلمان‌ و شيعه‌ باشد؛ زيرا كافر متصف به فسق و ظلم است و فسق و ظلم هر‌ دو‌ مانع قبول شهادت او مي‌شود و شهادت غير امامي نيز به صورت مطلق رد شده است. مطابق‌ قانون‌ ايران در اعمال شهادت‌، تعداد‌ و جنسيت شهود و طريقه‌ي شهادت بسته به نوع عمل ارتكابي متفاوت است؛ در برخي از جرائم به طور مطلق شهادت زنان معتبر نيست. در تحقيق حاضر به بررسي شهادت زنان و اقربا در فقه اماميه پرداخته شده است.