تحليل اثرات هوش مصنوعي در SDI با رويكرد آينده پژوهي

پژوهش حاضر با هدف تحليل اثرات هوش مصنوعي در زيرساخت داده مكاني با رويكرد آينده پژوهي است تا بتوان به اين سوال پاسخ داد كه چگونه مي توان از ابزارهاي هوش مصنوعي در تشكيل زيرساخت داده مكاني استفاده كرد. به منظور دستيابي به هدف از روش تحليل ساختاري با نرم افزار ميك مك[1] و جهت جمع آوري داده ها از روش دلفي و مصاحبه استفاده شده است. جامعه آماري مدل دلفي از طريق نمونه گيري هدفمند انتخاب شده اند كه شامل 15 نفر از متخصصين در حوزه مديريت زيرساخت داده هاي مكاني و هوش مصنوعي است. نتايج تحليل مدل دلفي و تحليل ساختاري حاكي از شناسايي 4 نيروي پيشران تعيين كننده و تاثير گذار: جمع آوري اطلاعات و داده هاي مكاني با وزن 718، به روز رساني اطلاعات مكاني با وزن 686، تحليل داده هاي مكاني بزرگ با وزن 680 به طور مستقيم متاثر از هوش مصنوعي هستند. همچنين 6 نيروهاي پيشران ريسك: هوشمند سازي شهر با وزن 653، پيش بيني وقايع زيست محيطي با وزن 604، نظرية دموكراسي با وزن 686، نيازسنجي داده هاي مكاني برا استفاده تجاري با وزن 600، امنيت زيرساخت داده هاي مكاني با وزن ، برنامه ريزي و مديريت زمين با وزن 580 و شناسايي و اكتشاف داده هاي محيطي با وزن 571 به صورت غير مستقيم بر زيرساخت داده هاي مكاني متاثر از هوش مصنوعي، موثر هستند. در واقع زيرساخت داده هاي مكاني از طريق 4 نيروي پيشران اصلي و 6 نيروي پيشران ريسك به عنوان عوامل ثانويه، از هوش مصنوعي متاثر مي شود.