معرفي يك شاخص كيفي عملياتي بر اساس گمانه­ هاي حفاري براي تعيين قابليت بلوك ­دهي توده سنگ در معادن سنگ ساختماني (مطالعه موردي)

مطالعه درزه­ ها به عنوان يكي از تعيين كننده ترين ساختارهاي زمين شناسي از مهمترين وظايفي است كه در طول عمليات اكتشاف و همچنين در طول پيشروي عمليات كواري بايد صورت بگيرد. شاخص ­هاي مختلفي از قبيل RQD، WJD و BQD توسط محققان براي برداشت درزه­ ها در گمانه­ ها معرفي شده ­اند كه هر يك مزايا و معايب خود را دارد. BQD همان RQD است كه حد آستانه در آن از 10 سانتيمتر به 1 متر افزايش داده شده است تا حداقل فاصله ­داري درزه­ ها را براي توليد اقتصادي بلوك در معادن سنگ در نظر بگيرد، ولي همانند RQD وابسته به جهت حفاري است. WJD بر خلاف BQD تا حدودي مستقل از جهت حفاري است ولي محاسبه آن در زونهاي خردشده مشكل است. ايده تركيب WJD و BQD به عنوان هدف اصلي تحقيق فعلي قرار گرفت و منجر به تعريف BQD بهبود يافته ((〖BQD〗_I) شد و نحوه اندازه گيري آن نيز همراه با مثال هايي توضيح داده شد. با انجام عمليات درزه نگاري بر روي گمانه-هاي حفر شده در معدن مرمريت كولي كوش،استان فارس، ايران يك رابطه تجربي به دست آمد كه به كمك آن مي توان با اندازه گيري BQD اصلي، مقدار 〖BQD〗_I كه جهت درزه ها را نيز در نظر مي گيرد، تخمين زد.