مطالعۀ تطبيقي بين روش‌هاي برش بنيادي و تفريقي در مولاژ

A comparative study between fundamental cuts and subtraction cutting in draping methods

پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر روش گردآوري داده‌ها توصيفي-تحليلي است و به مطالعه تطبيقي روش‌هاي برش بنيادي و تفريقي در مولاژ مي‌پردازد كه در آن بر اساس تجارب محقق، يك لباس طراحي و دوخته شد كه طبق مدل نيازهاي مشتري FEA، فاكتورهاي مربوطه را دارا باشد. اين پژوهش به‌طور خاص تحت تأثير تجارب عملي دو محقق به‌ نام‌هاي جوليان رابرتز و ريچارد ليندويست به عنوان طراحان الگو بوده است و در آن تجارب شخصي محقق نيز دقيقاً با موضوع تحقيق منطبق است و اساس آن دستيابي به ارتباط بين حفظ دانش الگوسازي به‌طور دستي و الگوسازي به روش مولاژ، بود. نتايج نشان داد كه توليد لباس با اين روش و تركيب اين روش‌ها با سبك سنتي، باعث شد تا با تركيب خطوط دوخت پهلو و جايگاه پنس با كاهش بخش‌هايي از جزئيات الگو، هزينه كل لباس و همچنين مصرف پارچه كاهش يابد.

The present research in terms of purpose is practical and in terms of data collection method is descriptive-analytical. It deals with the comparative study between fundamental cuts and subtraction cutting in draping methods, in which, based on the researcher s experiences, a dress was designed and sewn that has the relevant factors according to the customer needs model of FEA. This research has been particularly influenced by the practical experiences of two researchers named Julian Roberts and Richard Lindvist as pattern designers, and in that the researcher s personal experiences are exactly in line with the research topic, and its basis is to achieve the connection between maintaining the knowledge of manual pattern making and pattern making by draping methods. The results showed that the production of clothes with this method and the combination of these methods with the traditional style led to the reduction of the total cost of the clothes and also the consumption of fabric by combining the side stitching lines and the position of the pins by reducing some parts of the pattern details.