جايگاه امر به معروف و نهي از منكر در اسلام و قرآن و تاثير آن بر زندگي

امر به معروف و نهی از منكر در فرهنگ اسلامی، مانند جریان خون در رگ های یك پیكر است و سهل انگاری در این باره، بی رنگ شدن دین و مرگ تدریجی امت اسلامی را در پی خواهد داشت. آفریدگار جهان نخستین كسی است كه «امر به معروف و نهی از منكر» كرده است. قرآن كریم می فرماید... :همانا خداوند به عدل و احسان و بخشش به خویشاوندان امر می كند و از كارهای زشت و ناپسند و تجاوز به حقوق دیگران نهی می نماید؛ و شما را موعظه می كند باشد كه پند گیرید.» مردم همان طور كه موظف به انجام واجبات و مكلف به ترك محرمات اند، موظف به امر به معروف و نهی از منكر نیز می باشند. اگر كسی واجبی را ترك كند و یا منكری را مرتكب شود بر دیگران واجب است كه او را به انجام معروف «امر » و از ارتكاب منكر، «نهی» نمایند. یكی از اثرات مهم این فریضه، امنیت بخشی به فرد و جامعه می باشد و سایر اثرات و كاركردهای امر به معروف و نهی از منكر مثل بقای جامعه و حفظ وحدت، عدالت اجتماعی و اقتصادی، آبادانی و سازندگی، قدرتمندی افراد صالح جامعه و تضعیف دشمنان و منافقان، همگی در راستای نظارت.همگانی در اسلام( فریضه امر به معروف و نهی ازمنكر) است.