تحليل طرح تحول و نوآوري آموزش در نظام سلامت ايران با رويكرد SWOT

نوسازي آموزش به معناي رويكرد نوآورانه به آن و ايجاد راه حل هايي در راستاي نيازهاي حال و آينده جامعه است. شناسايي نقاط ضعف و قوت، فرصت ها و تهديد هايي كه دراجراي بسته هاي تحول و نوآوري در دانشگاه ها وجود دارد مي تواند پيامدهاي مثبتي جهت ارتقاء كيفيت آموزش پزشكي داشته باشد.لذا اين مطالعه با هدف تحليل طرح تحول و نوآوري آموزش در نظام سلامت ايران با رويكرد SWOT انجام شد. پژوهش حاضر يك مطالعه كيفي با رويكرد تحليل محتوا از بهمن ماه 1400 تا خرداد 1401 انجام شد. افراد شركت كننده در اين مطالعه شامل سياست گذاران، مطلعين كليدي و افراد درگير در اجراي بسته هاي تحول و نوآوري در آموزش پزشكي بود كه به شيوه گلوله برفي و هدفمند انتخاب شدند. به منظور تحليل داده هاي كيفي از شيوه Graneheim و Lundman استفاده گرديد. پس از تجزيه و تحليل و مقايسه مستمر، 658 كد استخراج و 45 زير مجموعه، 12دسته عمومي و4 دسته اصلي شامل نقاط قوت (نوآوري، همسوئي با سياست و مبتني بر شواهد بودن)، نقاط ضعف (مشكلات اجرايي و ادرايي، عدم آگاهي و مشاركت ضعيف ذينفعان)، فرصت ها (ظرفيت نهادي (سازماني)، روابط بين المللي و مزيتهاي تكنولوژيكي) و تهديدها (عرضه/ تقاضاي نامناسب، فقدان مسيرها و انگيزه هاي شغلي و كمبود منابع) شناسايي شدند.