مديريت دانش‌بنيان، مقدمه‌اي بر مديريت دانايي‌محور

شناخت و برخورداري از مديريت دانش­بنيان در عصر انفجار اطلاعات، يكي از ويژگي­هاي بارز سازمان­هاي پويا و پيشرو به شمار مي­رود. مديريت اين منبع كمياب باعث افزايش عملكرد كسب و كار و موفقيت سازمان در زمان فعلي و آينده مي­شود. علاوه بر اين دانايي از جمله دارايي­هاي راهبردي است كه تاثير چشمگيري بر موفقيت در سطوح مختلف فردي، سازماني و اجتماعي دارد و نتايج فعاليت­هاي مديريت دانش­بنيان را بهبود مي‌بخشد. از اين رو حركت به سمت مديريت دانايي­محور در سازمان­ها مي تواند مناسب­ترين بستر به­منظور اجراي استراتژي­هاي نوين مديريتي براي آينده سازمان­ها را فراهم سازد. هدف اين مقاله بررسي لزوم حركت از مديريت دانش بنيان به سمت مديريت دانايي محور در سازمان­ها است. پژوهش حاضر از نوع كتابخانه­اي با مرور مطالعاتي تحقيقات انجام­شده و مقالات چاپ شده در پايگاه­هاي معتبر داخلي و خارجي است. يافته­هاي مطالعات انجام­شده نشان مي­دهد كه مديريت دانايي­محور با اتكا به اصول و شيوه­هاي يادگيري سازماني و مديريت دانش­بنيان و همچنين با پيشي گرفتن از توانايي آن­ها، هدفي را در راستاي تقويت يادگيري و درك، تعهد و اثر بخشي دنبال مي­كند كه ارزش تلاش براي رسيدن به آن را دارد.