بررسي اثر افزودني هاي نانو بر خواص دوام بتن پليمري

Investigating the effect of nano additives on the durability properties of polymer concrete

سرانه توليد سيمان در ايران حدود 1 ميليون تن مي‌باشد و سرانه مصرف ايران در سال نزديك به 800 كيلوگرم مي‌باشد (سرانه مصرف دنيا به طور متوسط حدود 500 كيلوگرم در سال مي‌باشد) كه ابران رتبه چهارم را در دنيا دارد. حدود 30 درصد از توليد سيمان به ساخت ملات اختصاص پيدا مي‌كند (حدود 70 ميليون متر مكعب يا 150 ميليون تن) بنابراين راهكاري بايست انديشيد جهت ضرر كمتر به محيط زيست. در سازه هاي بتني علاوه بر تأمين مقاومت‌هاي مكانيكي حدقل، سهولت در اجرا، كيفيت كارايي، دوام و رواني آن نيز مورد نظر مي‌باشد. بدين جهت استفاده ازسيمان پليمري در بتن در خيلي از موارد خاص از اهميت ويژه اي برخوردار است در اين تحقيق، به بررسي سيمان پليمري و افزودني‌هاي بتن بر مقاوم سازي بتن جهت تأمين پايداري و دوام مخلوط در بتن پرداخته شد. نتايج حاكي از آن است بدليل افزايش روز افزون قيمت مواد شيميايي و پليمري از اين سيمان پليمري ميتوان فقط در سازه‌هاي خاص استفاده كرد. افزودني هاي مختلف نظير نانو موجب بهبود ويژگي هاي مختلف مكانيكي و دوام بتن پليمري مي شود.استفاده از ميكروسيليس سبب توزيع بهتر مواد نانو در ماتريس بتن پليمري مي شود.افزودن 2%نانوسيليس، سبب افزايش حدود 9 درصدي مقاومت فشاري آن نسبت به نمونه شاهد پليمري مي‌شود؛ به عبارتي ديگر درصد بهينه نانومواد در آزمون مقاومت فشاري 2% نانوسيليس بود.استفاده از نسبت بهينه 4% وزني-حجمي نانوسيليس، حدود 9 درصد به مقاومت خمشي بتن پيليمري، نسبت به نمونه شاهد افزوده است.نمونه نانوسيليس با نسبت 2% وزني-حجمي ، در مقايسه با نمونه شاهد، افزايش تقريباً 7 درصدي مقاومت كششي از خود به نمايش گذاشته كه اين نسبت، به عنوان نسبت بهينه اين نانو مواد در آزمون مقاومت كششي قلمداد مي‌شود.