تحليل انقلاب ايران از نگاه عارفانه زن

انقلاب اسلامي ايران از زواياي مختلف و با رويكردهاي متعدد، ازجمله جامعه‌شناسي، سياست، روان‌شناسي، تاريخ، فرهنگ و اقتصاد، مورد مطالعه و بررسي قرار گرفته و رويكرد عرفاني به انقلاب اسلامي، كمتر مورد توجه قرار گرفته است. از بين پژوهشگران فعال در اين حوزه، نقش زنان نيز كم‌رنگ بوده است. به طور خاص، در ميان عارفان ايراني، زنان عارف و با تحصيلات دانشگاهي برجسته در حوزه عرفان، بسيار اندك هستند. از آن گذشته، عارفان معمولاًً با انقلاب و عالم سياست هم‌آوايي ندارند. با وجود اين، دو بانوي برجسته با تحصيلات آكادميك در سطوح عالي وجود دارند كه علاوه بر آثار برجسته در حوزه عرفان، نگاهي موشكافانه و تحليلي به انقلاب اسلامي و رهبري آن كه خود عارفي برجسته نيز بود، دارند. اين مقاله كوشش مي‌كند اين رويكرد بديع و كمياب را مورد كنكاش قرار دهد و احياناً با يكديگر مقايسه نمايد.