فرهنگ بلوچ هاي جنوب استان كرمان

قوم بلوچ از اقوام ساكن در جنوب شرقي فلات ايران هستند كه پس از تقسيمات سياسي معاصر به دو بخش شرقي (در هندوستان و سپس در كشور مستقل پاكستان) و غربي (در مرزهاي كنوني ايران) تقسيم مي‌شوند. برخي از اين اقوام غربي در جنوب استان كرمان كه از شرق با استان سيستان و بلوچستان و از غرب با استان هرمزگان و از شمال با ديگر مناطق استان كرمان هم مرز است، ساكن شده‌اند. اين مناطق كه به رودبار زمين مشهور هستند از نظر فرهنگ و زبان، مشتركات بسياري با خويشاوندان بلوچ خود در استان همجوار دارند و همچنين در اثر همسايگي با اقوام ديگر در جنوب ايران و كرمان تاثير پذيرفته‌اند كه باعث افتراق آن‌ها با ديگر بلوچ‌ها شده است. فرهنگ، آداب و رسوم، عقايد ديني و مذهبي، آيين‌هاي گذار، جشن‌ها، رقص و موسيقي، شعر و ادبيات، پوشاك، خوراك، معماري، صنايع دستي و از همه مهم‌تر زبان اين قوم ساكن در جنوب كرمان، ويژگي‌هايي دارد كه پژوهش‌هاي بسياري مي‌طلبد و در اين پژوهش به طور اختصار به آن ها پرداخته مي شود. فرضيه اساسي پژوهش پيش‌رو، آن است كه بلوچ هاي ساكن جنوب استان كرمان، داراي وجوه خاص تاريخي، فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي و... هستنند، يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه بسياري از آداب و رسوم قوم بلوچ ساكن در جنوب استان كرمان، خاص اين قوم است؛ هرچند تشابه آن با فرهنگ هاى پيرامون را هم مي توان دريافت و مهمترين دستاورد اين پژوهش، دستيابي به لايه هاي اين فرهنگ و آداب و رسوم قوم بلوچ ساكن در جنوب كرمان است كه در ظاهر زندگي امروزين پنهان شده است.