چرا آموزش علوم اجتماعي سخت است؟ « الگويي مطلوب براي پويايي در آموزش علوم اجتماعي»

فرض بنيادين، در پژوهش، اين است كه آموزش علم انساني به طور عام و آموزش علوم اجتماعي به طور خاص ارزشمند و سخت هست. بر اين اساس مطالعه ابعاد آموزشي علوم اجتماعي در جهت روشنگري حايز اهميت بوده و نيازمند آشنازاديي از امر آموزش و حركت از مساله فردي به مساله اجتماعي است. هدف پژوهش مطالعه چالشهاي آموزش در علوم اجتماعي و ارائه الگويي براي پوياسازي در آن است. روش مورد استفاده در اين پژوهش، كيفي بوده و با استفاده از ابزار مصاحبه انجام شده است. جامعه هدف در اين پژوهش دانشجويان علوم اجتماعي دانشگاه يزد و حجم نمونه 12 نفر از دانشجويان اين دانشكده كه به شيوه نمونه هدفمند انتخاب شده بودند، مي‌باشد. ابزار تجزيه و تحليل داده‌ها نيز تكنيك تحليل محتواي عرفي بوده است. نتايج تحقيق نشانگر مقولاتي چون «كليشه‌هاي آموزشي » در تدريس و « فرسودگي آموزشي ناشي از استفاده از منابع قديمي و غيركارآمد»، « تنوع در سلايق آموزشي» و همچنين « برخوردهاي چندگانه درباره مسائل اجتماعي» كه بر اساس آن مقوله اصلي « آموزش اقتضاعاتي» از متن گزاره هاي فرعي بدست آمد. الگويي پيشنهادي مناسب براي تدريس آموزش علوم اجتماعي «آموزش اقناعي متناسب با متن ارزشها، واقعيتهاي اجتماعي و اقدامات سياستي» اقتباس شده كه دربرگيرنده سه ويژگي «تناسب معرفتي-نظري آموزش با جامعه»،«خلاقيت روشي قانع كننده»و «قابليت سياستي حل مساله» بوده است. به نظر مي‌رسد چشم‌انداز آموزش در ايران متناسب با چالشهاي برد كوتاه، برد متوسط و برد كلان جامعه متفاوت و پيچيده خواهد بود كه مي‌تواند با خلاقيتهاي جديد يا تعارضات روشي آموزش همراه باشد.