رابطه طلاق با قاعده عسرو حرج

relation divorce difficulty in life

يكي از زير بناي ترين نهاد اجتماعي خانواده است. ودر مقابل ان طلاق مهمترين اسيبي است كه مي تواند اساس خانواده را متزلزل كند.ويكي از موارد ان كه زوجه به ان اسناد ميكند قاعده نفي عسروحرج است. امروزه اين قاعده نه تنها در مسائل فقهي، بلكه در امور حقوقي و در قانون كاربرد و اهميت بسياري پيداكرده است. چنان كه ماده ۱۱۳۰ قانون مدني به زوجه اجازه داده است در مواردي كه ادامه زندگي زناشويي، وي را در وضعيت عسر و حرج قرار دهد، با مراجعه به دفاتر خدمات الكترونيكي قضايي درخواست طلاق نمايد.اين مقاله به بررسي رابطه طلاق با قاعده عسر و حرج و كاربرد حقوقي آن درمساله طلاق پرداخته شده است. بر اساس فقه و قانون مدني ايران هر گاه براي زوجه ادامه زندگي براساس مصاديقي از جمله: ترك زندگي توسط زوج، اعتياد، محبوس شدن به بيش از ۵سال، سوء معاشرت و ضرب و شتم زن و سوء معاشرت با سختي روبه رو شد، مي تواند درخواست طلاق و اقامه دعوا براساس قاعده عسر و حرج نمايد. چرا كه اين قاعده صراحت دارد كه: « لاعسر و لاحرج في الاسلام».