ارزيابي شاخص هاي اضطراب بر اساس نشانگرهاي زيستي و عصب شناختي

Evaluation of anxiety indicators based on biological and neurological markers

هدف مقاله حاضر، ارزيابي شاخص‌‌هاي اضطراب بر اساس نشانگرهاي زيستي و عصب‌شناختي است كه مي‌‌‌‌‌‌‌‌تواند در پيشگيري از اختلالات اضطرابي موثر واقع‌‌‌‌‌ شود. روش پژوهش از نوع كمي و همبستگي است. نمونه گيري به شيوه هدفمند، شامل ۲۶ بزرگسال در بازه سني ۱۶ سال به بالا كه در سال ۱۴۰۰ به ‌يكي از مراكز خدمات تخصصي روان شناسي در منطقه ۳ شهر تهران مراجعه نموده‌اند. به منظور گردآوري اطلاعات از ابزارهاي توالي‌يابي DNA، الكتروانسفالوگرافي كمي (QEEG) و مقياس افسردگي، اضطراب و استرس (DASS-21) استفاده شد. پس از اجرا ، داده‌‌هاي خام براي تجزيه و تحليل وارد نرم افزار SPSS شد.‌ يافته‌‌ها حاكي از آن بود نشانگرهاي عصب شناختي قادر به ارزيابي اضطراب بوده اما نشانگرهاي زيستي به ميزان ناچيز در شناسايي اضطراب نقش داشتند، بنابراين يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان داد نقش فاكتورهاي محيطي در بروز اضطراب از عوامل وراثتي و ژنتيكي بيشتر است.