نقش سرمايه فرهنگي در توسعه سرمايه اجتماعي از منظر آموزه هاي منفي اسلامي با تاكيد بر سبك زندگي اسلامي

سرمايه اجتماعي ريشه هاي مختلفي دارد. يكي از اين بسترها سرمايه فرهنگي متاثر از آموزه هاي منفي اسلامي است. هدف اين مقاله تبيين نقش سرمايه فرهنگي در توسعه سرمايه اجتماعي از منظر آموزه هاي منفي اسلامي با تاكيد بر سبك زندگي اسلامي است. اين پژوهش در پي پاسخگويي به اين سؤالات است كه نقش سرمايه فرهنگي در توسعه سرمايه اجتماعي از منظر آموزه هاي سلبي اسلامي چيست؟ و نقش سرمايه اجتماعي در بهبود سبك زندگي چيست؟ يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه اخلاق، علم، ارزش‌ها، هنجارها، مناسك و هنر مهم‌ترين عناصر سرمايه فرهنگي هستند كه در توسعه سرمايه اجتماعي مؤثرند. بنابراين بين سرمايه فرهنگي تجسم يافته و توسعه و تقويت سرمايه اجتماعي رابطه معناداري وجود دارد و توسعه سرمايه اجتماعي شرايط تعالي سبك زندگي اسلامي را فراهم مي كند. روش تحقيق توصيفي- تحليلي; و پردازش داده ها تفسيري و حياتي است. جمع آوري اطلاعات با بهره مندي از مطالعات اسنادي و كتابخانه اي انجام شده است.