بررسي نقش هوش اجتماعي در ميزان نشاط اجتماعي دانش‌آموزان ابتدايي

ارتقاي شادي و نشاط اجتماعي در تمامي اقشار جامعه بايد موردتوجه قرار گيرد، بنابراين اين پژوهش باهدف بررسي نقش هوش اجتماعي در ميزان نشاط اجتماعي دانش‌آموزان ابتدايي انجام شد. پژوهش حاضر توصيفي- همبستگي است. جامعه پژوهش حاضر، تمامي دانش آموزان پايه ششم ابتدايي ناحيه دو بهارستان در سال تحصيلي 1402-1401 بودند كه از بين آن‌ها به‌صورت نمونه‌گيري در دسترس 100 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي اين پژوهش شامل هوش اجتماعي سيلورا و همكاران (2001) و نشاط اجتماعي زارع و امين پور (1390) بودند. داده‌ها با استفاده از روش همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه با كمك نرم‌افزار SPSS نسخه 22 تجزيه‌وتحليل شدند. نتايج نشان داد همبستگي بين هوش اجتماعي (592/0=r) و مؤلفه‌هاي آن بانشاط اجتماعي مثبت و معني‌دار مي باشند (01/0 p). همچنين مؤلفه‌هاي هوش اجتماعي به شكل مثبت و معني‌داري نشاط اجتماعي دانش‌آموزان ابتدايي را پيش‌بيني مي‌كنند. از يافته‌هاي پژوهش مي توان نتيجه گرفت كه هوش اجتماعي نقش كليدي در نشاط اجتماعي دانش آموزان دارد.