آينده شهري و الزامات چشم اندازسازي شهري با رويكردي به ايران

بررسي مدل‌هاي رشد و توسعه شهري بيانگر بيم و اميد در فرايند شهرنشيني و شهرگرايي جهان امروز است. شهرهاي وابسته و غير مولد با بحران‌هاي زيست‌محيطي و شهرهايي با سرزندگي و پويايي نظام شهري با رويكردهاي ترقي خواهانه به سوي فرداهايي بهتر. اين مقاله با هدف بررسي روند رشد و توسعه شهري هاي امروزي با رويكرد فرصت آفريني و چشم‌اندازسازي و با تاكيد بر وضعيت ايران ارايه شده است. روش تحقيق توصيفي- تحليلي و نوع آن بنيادي است. نتايج اين بررسي بيانگر وجود تهديدها و فرصت هايي در فرايند شهرنشيني و شهرگرايي معاصر است. تفاوت در حكمروايي و مديريت خلاقانه و بهينه نظام شهري در كشورهاي مختلف است. بنابراين هرگونه فرصت آفريني و چشم‌اندازسازي به رويكردهاي نوين و تغيير نگرش به شهر و مديريت نظام شهري است. همچنين باورمندي به ضرورت تدوين چشم اندازهاي شهري با رويكرد ترقي خواهانه است.