تحليل اختلال شخصيت‌هاي مهم نبرد بزرگ كيخسرو با رويكرد روانشناختي زيگموند فرويد و كارل يونگ

هدف از انجام اين پژوهش بررسي اختلال شخصيتي، شخصيت‌هاي مهم نبرد بزرگ كيخسرو در شاهنامه با رويكرد روانشناختي زيگموند فرويد و كارل يونگ مي‌باشد. اين پژوهش، به روش (توصيفي-تحليلي- تطبيقي)، صورت حصول يافته است كه در آن آراء و نظريات روانشناسي با استناد به شواهد و مثال‌هايي از شاهنامه فردوسي، ارائه شده است. نتايج اين پژوهش حاكي از آن بود كه نظريات يونگ و فرويد نوشته‌هاي خلاقه مانند شعر و داستان را زمينه بسيار مناسبي براي روانكاوي مي‌دانند. منتقدان ادبي نيز پس از آشنايي با روانكاوي نگرش تازه‌اي به متن ادبي پيشنهاد كرده‌اند. نبرد بزرگ كيخسرو به علت شخصيت‌پردازي خوب و روابط خاص شخصيت­ها، زمينه مناسب بر اين‌گونه نقد را فراهم آورده است. با دقت در ويژگي‌هاي خلقي، رفتاري و گفتاري قهرمان‌ها در آثار فردوسي و از جمله مطالعه موردي اين نوشتار كه داستان نبرد بزرگ كيخسرو مي‌باشد و زير نظر گرفتن سمپتوم­هاي رواني آن‌ها و تطبيق‌شان با نظريات اختلال شخصيت در كتب معتبر روانشناسي باليني و روانپزشكي اين نتيجه حاصل شده است كه فردوسي در خلق رئال شخصيت­ها و توصيف دقيق و مبتني بر واقع اختلالات شخصيتي آن‌ها از جنبه­هاي مختلف موفق بوده و اين فاكتور عاملي مهم در قوت و باورپذيري داستان نبرد بزرگ كيخسرو و هم‌ذات پنداري مخاطبان با آن‌هاست.