تجمع و بار سطحي (سميت) نانوذرات نقره بدون پوشش و با پوشش پلي‌وينيل‌پيروليدون در حضور ازن

علي‌رغم مزيت‌هاي فراوان نانوذرات نقره در زندگي بشر، اين ذرات مي‌توانند اثرات منفي بر محيط‌زيست و سلامتي موجودات زنده داشته باشند. سميت نانوذرات نقره وابسته به اندازه تجمع و بار سطحي (پتانسيل زتا) آنها است. اين پژوهش به بررسي اثر ازن‌ بر روي تجمع و بار سطحي نانوذرات نقره بدون پوشش و نانوذرات نقره با پوشش پلي‌وينيل‌پيروليدون در محيط آبي پرداخته و با استفاده از طراحي آزمايش به روش فاكتوريل كامل، اثر سه متغير عددي (pH، غلظت نانوذرات نقره در سوسپانسيون و زمان ازن‌زني) و يك متغير كيفي (پوشش نانوذرات) بر روي اندازه تجمع و بار سطحي نانوذرات به عنوان دو متغير پاسخ مورد بررسي قرار گرفت. اثر پوشش، pH و زمان ازن‌زني، به ترتيب، بيشترين تاثير را بر روي اندازه تجمع نانوذرات داشتند. بعد از عمليات ازن‌زني در يك راكتور ستوني حبابي آزمايشگاهي و در دماي محيط، اندازه تجمع نانوذرات نقره بدون پوشش ( nm4000 ~) بيشتر از نانوذرات نقره با پوشش ( nm450 ~) بود و علت آن تاخير ناشي از واكنش بين ازن و لايه پايداركننده پوشش پلي‌وينيل‌پيروليدون پبش‌بيني شد. همچنين در 5/7 : pHپتانسيل زتاي نانوذرات نقره با پوشش پلي‌وينيل‌پيروليدون از 62/6- به mV 17/29- تغيير كرد، اما بار سطحي نانوذرات نقره بدون پوشش تغيير قابل نوجهي نداشت.