نمادگرايي حكمي تصاوير نسخه‌هاي كتب خطي دوره (صفويه تا قاجاريه) با تأكيد بر مضامين ديني و تعزيه

بيان مسئله : تعزيه در اشاعه و انتقال بسياري از آواها و نغمات بومي و ملي و اعتقادات مذهبي نقشي به مراتب گسترده و حياتي داشته‌ است و هنرمندان صادق و عاشق نقش آفرينان مهمي در پيدايش نمادها ،‌شمايل‌ها در كتب خطي وپرده‌هاي تعزيه بودند. هدف: اين پژوهش با هدف دستيابي به تاريخ پيدايش شكل‌گيري نماد در قالب حكمي در نگارگري كتب خطي در راستاي سوژه‌هاي ديني و تعزيه و شخصيت پردازي مذهبي در هنر ايران ميباشد . بررسي آثار شاخص هنري و متون داستاني حكمي و ديني بر جاي مانده از ادوار صفويه تا قاجاريه با استناد به مطالعات تاريخي در مجموع با دسته بندي موضوعات مطرح شده اشتراكات هويتي ، ملي و ديني فرهنگ ايراني را بيان ميكند . روش پژوهش: توصيفي تحليلي بر مبناي مطالعه كتابخانه‌اي و الكترونيكي جمع آوري شده است . يافته ها: در اين پژوهش با در نظر گرفتن اثار به جاي مانده از هنر نگارگري دوره صفويه تا قاجاريه با تكيه بر مباني اييني ، ديني در بعد فرهنگي و مذهبي نشان مي دهد كه منجر به شكل گيري مجموعه از عناصر فرهنگي ، هنري ، حكمي ، مذهبي و ادبي مي شود كه با وجود تحولات ايجاد شده زنجيره اي غني و مستحكم را پديد آورد كه در طول سال‌ها به حيات خويش ادامه داد . موضوع اصلي اين پژوهش بررسي نگارگري كتب خطي بر اساس نمادگرايي حكمي در قالب مضامين ديني مي‌باشد.دستاورد اين پژوهش نشان ميدهد كه در عصر كنوني و جامعه جوان امروزي ما به جرعت ميتوان ثابت كرد كه اصالت و فرهنگ ايراني همسو و همراه با فرايض ديني و راه و روش اسلامي است و اين دو مغايرتي با يكديگر ندارد. نتايج: ادامه ي اين تحقيق مشاهده مي شود كه نمادگرايي حكمي در نگارگري كتـب خطي يك مكتب ملي و مذهبي است و موضوعات آن شامل سوژه‌هاي مذهبي و رزمي و بومي مي‌باشد كه بيشتر از نوع قصه‌هاي قرآن ، داستان‌هاي پيامبران و زندگي ائمه بوده است كه ايثار و عبوديت و خلوص را به تصوير كشيده و هنرمندان اصيل ايراني هنر خود را در قالب موضوعاتي از قبيل فاجعه كربلا ، صحراي محشر ، بهشت و دوزخ ، ضامن آهو شرح زندگي حضرت علي و .... را به تصوير كشيدند و همه اين آثار نشان دهنده ارتباط عميق هنر ايراني - اسلامي با آموزه‌هاي ديني و مذهب شيعه را دارد .