انگيزش رويان‌هاي بدني در گل مريم

گل مريم يكي از گياهان زينتي مهم مي‌باشد كه ايجاد رنگ‌هاي نوين در گل آن از راه مهندسي ژنتيك مورد توجه مي‌باشد. پس از انتقال ژن، رويان‌زايي بدني غيرمستقيم يكي از روش‌هاي مهم براي باززايي درون‌شيشه‌اي گياهان دستكاري ژنتيكي شده مي‌باشد. در اين پژوهش، دمگل‌هاي گل مريم براي انگيزش پينه‌هاي رويان‌زا روي محيط كشت موراشيگي و اسكوگ (1962) با تنظيم‌كننده‌هاي رشد گياهي مختلف، بسته به مرحله رشد و هدف، كشت شدند. پس از گذشت 35 روز از آغاز كشت، پينه‌زايي در محل‌هاي برش خورده ريزنمونه‌ها آغاز شد. بالاترين درصد پينه‌زايي (%100) و باكيفيت‌ترين پينه‌ها (براساس بافت و رنگ) در تركيب هورموني 5/0 ميلي‌گرم در ليتر توفوردي و 5/0 ميلي‌گرم در ليتر نفتالن‌استيك‌اسيد به دست آمد. پينه‌هاي انگيخته شده، پس از زيركشت روي محيط‌كشت داراي 1 ميلي‌گرم در ليتر توفوردي و 1 ميلي‌گرم در ليتر بنزيل‌آدنين، بيشترين پرآوري (رشد 5 برابري) را داشتند. در نهايت، پينه‌هايي كه تيمار 1 ميلي‌گرم در ليتر ابسايزيك‌اسيد و 45 گرم در ليتر مالتوز را دريافت داشتند، بيشينه شمار رويان‌هاي بدني دوقطبي (81) را در هر پتري‌ديش باززايي نمودند. براساس يافته‌هاي اين پژوهش، كاربرد توفوردي و ابسايزيك اسيد در كنار مالتوز به عنوان يك منبع كربني مناسب براي توليد رويان‌هاي بدني دو قطبي گل مريم توصيه مي‌شود.