اثر تيمارهاي مختلف بر كالوس زايي گياه دارويي سرخارگل (Echinacea purpurea L.)

گياه سرخارگل (Echinacea purpurea L.) متعلق به خانواده آستراسه بوده و در طب سنتي جهت درمان بسياري از بيماري ها مورد استفاده قرار مي گيرد. به منظور بهينه سازي كشت بافت اين گياه، در پژوهش حاضر اثر سطوح مختلف BA (1، 2، 3 ميلي گرم در ليتر) و NAA (1/0، 2/0و 5/0 ميلي گرم در ليتر) و تيمار تركيبي آنها بر ميزان تشكيل كالوس و باززايي نمونه ها بررسي شد. نتايج نشان داد كه اثر BA، NAA و اثر متقابل آنها بر ميزان توليد كالوس معني دار نبود و در تمام تيمارها كالوس زايي اتفاق افتاد. رنگ كالوس در تيمار 3 ميلي گرم در ليتر BA + 1/0 ميلي گرم در ليتر NAA سبز تيره و در بقيه تيمارها سبز يشمي بود. بيشترين تعداد برگ در تيمار 2 ميلي گرم در ليتر BA + 2/0 ميلي گرم در ليتر NAA و نيز 3 ميلي گرم در ليتر BA + 5/0 ميلي گرم در ليتر NAA تشكيل شد.