مطالعه خصوصيات مورفولوژي دو توده بومي خربزه اطراف درياچه اروميه در شرايط تنش شوري

با توجه به روند افزايشي اراضي شور به ويژه اطراف درياچه اروميه ارزيابي و شناسايي توده هاي متحمل به شوري امروزه از اهميت زيادي برخوردار است. اين پژوهش به منظور ارزيابي تحمل دو توده بومي خربزه قبادلو (عجب شير) و خرچه مراغه، نسبت به تنش شوري انجام گرديد. آزمايش به صورت فاكتوريل بر پايه طرح كاملا تصادفي در سه تكرار و در محيط كشت هيدروپونيك انجام شد. تيمارهاي تنش شوري با اعمال كلريد سديم در سطوح صفر، 50، 100 و 150 ميلي مولار انجام گرفت. تيمار شوري بعد از استقرار گياه در مرحله ۶ برگي شروع و به مدت ۴۰ روز اعمال گرديد. پس از آن گياهان براي ارزيابي صفات تعداد برگ، طول ساقه، قطر ساقه، قطر دم برگ و شاخص كلروفيل جمع آوري و اندازه گيري شدند. اثرات متقابل توده در تيمار شوري بر صفات طول ساقه و قطر دمبرگ در سطح احتمال يك درصد معني دار شد. توده قبادلو نسبت به خرچه تعداد برگ بيشتري توليد كرد اما شاخص كلروفيل خرچه بيشتر از قبادلو بود. افزايش شوري باعث كاهش تعداد برگ، قطر ساقه و شاخص كلروفيل گرديد. براساس نتايج مي توان گفت كه خرچه تحمل بهتري نسبت به شوري در مقايسه با قبادلو داشت.