گرده افشاني كنترل شده برخي از نژادگان هاي بادام منطقه علمدار همدان

بادام با نام علمي (Prunus dulcis L.) يكي از قديمي ترين درختان ميوه خشكباري است كه در نقاط مختلف ايران پراكنده است كه به دليل سهولت در برداشت˓ نگهداري و حمل و نقل آسان˓ سازگاري در خاك هاي آهكي و نيمه خشك و ارزش غذايي بالا از اهميت زيادي برخوردار است. اكثر ارقام و ژنوتيپ هاي بادام نسبت به سرما حساس بوده˓ خودناسازگار و برخي نيز دگرناسازگار هستند. از مهمترين اهداف برنامه هاي اصلاحي بادام انتخاب ارقام و ژنوتيپ هاي خودسازگار˓ ديرگل با خصوصيات خشك ميوه و وزن مغز مناسب مي باشد. در اين تحقيق سه والد PM1˓ PM2 و PM3 به عنوان والدين مادري با 8 تيمار و 3 تكرار در قالب طرح كاملا تصادفي شامل سه ژنوتيپ محلي GP1 ˓ GP2 و GP3، ارقام شاهرود 12˓ شاهرود 14 و شاهرود 18˓ گرده خودي و گرده افشاني آزاد (شاهد) به عنوان والدين پدري يا گرده زا به صورت كنترل شده گرده افشاني شدند. درصد تشكيل ميوه طي 5 مرحله از زمان گرده افشاني تا زمان برداشت محاسبه و ارزيابي شد. بر اساس شمارش ميوه تشكيل شده در والدين مادري، در هر تلاقي والدين پدري GP1، GP2 و شاهرود 18 بيشترين درصد تشكيل ميوه را داشتند. از طرفي گرده خودي اين والدين و گرده رقم شاهرود 12 خودناسازگاري و دگرناسازگاري را نشان دادند.