اثر پرولين بر برخي ويژگي‌هاي مورفوفيزيولوژيكي دو رقم گل حنا (Impatiens walleriana) تحت تنش شوري

هدف از اين پژوهش بررسي اثر پرولين بر برخي ويژگي‎هاي مورفوفيزيولوژيكي دو رقم گل حنا تحت تنش شوري بود. آزمايش به‌صورت فاكتوريل سه فاكتوره و بر پايه قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار در محل گلخانه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه لرستان اجرا شد. فاكتور اول شامل: دو رقم سالمون و تمپو، فاكتور دوم شامل: پرولين در سه سطح شاهد (صفر)، 5 و 10 ميلي‎مولار و فاكتور سوم شامل: تنش شوري ناشي از كلريد سديم در چهار سطح شاهد (صفر)، 20، 40 و 60 ميلي‎مولار به‌صورت آبياري سه روز يك‌بار (90 درصد ظرفيت زراعي) انجام شد. اعمال تيمار‎ها در مرحله چهار برگي شروع و تا دو ماه ادامه يافت. پرولين به‌صورت هفتگي اعمال شد. نتايج نشان داد كه با افزايش تنش شوري ارتفاع گياه، تعداد ساقه جانبي و محتواي نسبي آب كاهش معني‎داري يافت؛ در حالي كه ميزان نشت الكتروليت، مالون‎دي‎آلدئيد و محتوي پرولين افزايش معني‏داري داشت. اعمال پرولين اثرات تنش شوري را كاهش داد و سبب افزايش معني‏دار ويژگي‏هاي مورفوفيزيولوژيكي (ارتفاع گياه، تعداد ساقه فرعي، محتوي نسبي آب و محتوي پرولين) شد؛ در حالي كه ميزان نشت الكتروليت و مالون‎دي‎آلدئيد را كاهش داد. كاربرد خارجي پرولين به‏ويژه در غلظت 10 ميلي‏مولار اثرات شوري را كاهش داد و مقاومت به تنش گياه راافزايش داد.