بررسي تاثير سن جنين‌هاي نارس اركيده در ميزان جوانه‌زني درون شيشه‌اي با كمك تنظيم كننده‌هاي رشد گياهي

در اين تحقيق بذور نارس Aerides multiflora در سه مرحله رشدي مختلف (16، 18 و 20 هفته پس از گرده افشاني)، بر روي محيط كشت اختصاصي Mitra و همكاران همراه با انواع تنظيم كننده هاي رشد گياهي نظير IAA, IBA, Kin در شرايط كاملا استريل كشت گرديدند. براي تعيين بالاترين نرخ جوانه زني، القاء كالوس، تشكيل و تمايزيابي پروتوكورم، آزمايشي در قالب طرح كامل تصادفي با چهار تكرار انجام و با استفاده از نرم افزار آماري SAS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. بر اساس نتايج حاصل از آناليز داده ها، در مرحله اول كشت، تيمارهاي IAA (1mgl-1)،IAA+IBA (0.5+0.5mgl-1) و IAA+Kin (0.5+0.5mgl-1) بهترين غلظت و تركيب براي جوانه زني با حدود 70.00 درصد بودند. براي ايجاد اسفرول، تيمار IAA+IBA (0.5+0.5mgl-1) بهترين بود، در حاليكه براي توسعه و تمايزيابي پروتوكورم، تيمارهاي IBA+Kin (0.5+0.5mgl-1) و IAA+Kin (0.5+0.5mgl-1) با اختلاف معني داري در مقايسه با شاهد موثرترين بودند. در مرحله دوم كشت، تيمارهاي بهينه جهت جوانه زني IBA+Kin (0.5+0.5mgl-1) و IAA+IBA (0.5+0.5mgl-1) بترتيب با 88.75 و 86.00 درصد و ميانگين مدت زمان 20.25 و 21.00 روز ثبت شدند و اين روند تا مرحله توسعه و تمايزيابي پروتوكورم ادامه يافت. در مرحله سوم كشت، بالاترين درصد جوانه‌زني با 100 درصد تا مرحله رشد، توسعه و تمايزيابي پروتوكورم نيز در دو تيمار IAA+IBA (0.5+0.5mgl-1) و IBA+Kin (0.5+0.5mgl-1) مشاهده گرديد. اين تحقيق ثابت نمود كه افزايش درصد جوانه‌زني و ساير تغييرات مورفولوژيكي تا مرحله تمايزيابي پروتوكورم ارتباط مستقيمي با افزايش سن بذر و غلظت و تركيب تنظيم كننده هاي رشد در اين گونه داشت.