مقايسه ميزان آلكالوئيد هاي دارويي در دو گونه خشخاش بومي ايران

گياهان دارويي منابعي غني از متابوليت‌هاي ثانويه هستند. در ميان اين متابوليت‌ها، آلكالوئيدها گروه مهمي را تشكيل مي دهند.Papaver bracteatum وPapaver orientale از جمله گونه هاي خانواده خشخاش هستند و خصوصيات دارويي اين گياهان مربوط به قابليت توليد و بيوسنتز گروهي از آلكالوئيدهاي بنزوفنانتريدين از زيرگروه آلكالوئيدهاي بنزوايزوكوئينولين است. در اين تحقيق ميزان آلكالوئيدهاي اندام هاي مختلف دوگونه اشاره شده از دو منطقه اروميه و خلخال اردبيل جمع آوري و مورد اندازه گيري قرار گرفتند. پس از آماده سازي نمونه‌ها و تزريق آن ها به دستگاه HPLC ميزان آلكالوئيد‌هاي تبائين، مورفين، كدئين و نوسكاپين مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج بدست آمده براي دو گونه‌ي خشخاش نشان داد كه بين اين دو گونه تفاوت زيادي از نكته نظر ميزان آلكالوئيدها وجود دارد. به طوري كه در گونه‌ي P. bracteatum در هيچ يك از اندام‌ها آلكالوئيد مورفين وجود نداشت ولي در گونه‌ي P. orientale در دو اندام ريشه و پيكره‌ي هوايي مورفين وجود داشت. مقدار آلكالوئيد نوسكاپين در گونه‌ي P. bracteatum بسيار بيشتر از مقدار آن در اندام‌هاي مختلف P. orientale بود. همچنين بين اندام هاي مختلف هر گونه نيز تفاوت نسبتا زيادي مشاهده شد.