بررسي ميزان مقاومت به سرماي شكوفه در بين ژنوتيپ هاي دو گونه بادام وحشي ايراني

بادام نخستين گونه ميوه مناطق معتدله است كه در مقايسه با ساير درختان ميوه در بهار گل مي‌دهد، در مناطق سرد به دليل تأمين زود هنگام نياز سرمايي و باز شدن گل‌ها در شرايط نامطلوب دمايي، گل ها در معرض آسيب سرما قرار مي‌گيرند. سرما ساليانه خسارت زيادي به توليد اين محصول وارد مي كند. عوامل متعددي مي توانند سبب افزايش مقاومت و يا حساسيت گل هاي درختان ميوه به سرماي بهاره شوند. يكي از عوامل تعيين كنندة مقاومت به سرماي بهاره در درختان ميوه نوع ژنوتيپ است. مقاومت به سرماي شكوفه‌ها در مرحله پاپ‌كورني بر اساس دماي 50 درصدكشندگي براي تمام ژنوتيپ‌ها با استفاده از شاخص نشت‌يوني انجام شد. نتايج بررسي مقاومت به سرماي بهاره در شكوفه ها نشان داد كه اختلاف معني داري بين دو گونه از نظر مقاومت به سرما وجود نداشت. بالاترين مقاومت به سرما مربوط به ژنوتيپ زودگل ارژن با دماي 3/5- درجه سانتي گراد و پايين‌ترين مقاومت به سرما مربوط ژنوتيپ ديرگل بادام كوهي با دماي8/3- درجه سانتي گراد بود. يك همبستگي معني دار و منفي بين مقاومت به سرماي شكوفه ها و ميزان قند محلول بود. به طور كلي ژنوتيپ هاي زودگل تر مقاومت بالاتري نسبت به سرما در مقايسه با ژنوتيپ هاي ديرگل تر داشتند. با توجه به تنوع بالاي ژنوتيپ هاي وحشي در مقاومت به سرما و زمان گلدهي مي توان به‌عنوان يك منبع ژرم پلاسم با ارزش از آن‌ها در برنامه‌هاي بهنژادي استفاده كرد.